سروشنامه

از آن روزها ، که هیچکسی را نداشتم.
تا این روزها ، که هنوز هم هیچکسی را ندارم ،
عمری گذشته.
آن روزها ، با این روزها ، هیچ فرقی نداشت.



پ.ن : عمدا علامت های سجاوندی (نقطه و این ها) را گذاشتم که کسی خیال نکند شعر است.من صرفا از اینتر گذاشتن بین متن لذت می برم.